Dit artikel is machinaal vertaald vanuit het Koreaanse origineel. Lees het Koreaanse origineel
01Proloog: Een nieuwe boekingsoorlog ontvouwt zich in een geheime kamer in de stad
Op een donderdagmiddag om 3 uur, in een gebouw aan een hoofdstraat in Cheongdam-dong, Gangnam-gu, badend in het zachte zonlicht, gaat de deur open van een luxe golffittingstudio – die zelfs een klein uithangbordje heeft. Een voor een verschijnen jonge vrouwen, gekleed in outfits die veel glamoureuzer en gewaagder zijn dan wat je op de golfbaan ziet. Met designertasjes om hun pols en leggings die hun enkels laten zien of strakke skinny jeans, zijn deze vrouwen de zogenaamde "Ladies Opinion Leaders" (golfinfluencers) die wekelijks duizenden likes op Instagram verzamelen. Terwijl ze achterover leunen op de banken in de fittingruimte, lijken hun gesprekken – zoals "Ik ben hier om een nieuwe shaft te testen voor een fotoshoot" of "Ik denk erover om mijn clubsetup aan te passen voor een ronde op een prestigieuze baan dit weekend" – op het eerste gezicht net zo serieus als die van professionele golfers.
Als je echter stilletjes de kruisende blikken en het geheime gefluister van de vrouwen in deze privé-paskamer observeert, voel je meteen dat dit niet zomaar een ruimte is voor het meten van apparatuurgegevens.
Achter de TrackMan-monitor in de schemerige analyseruimte, voor de oogverblindende, op maat gemaakte stands van grote wereldmerken, vindt een brute klassenstrijd plaats waar hun eigen kille en droevige 'rangorde' in realtime wordt bepaald.
De kleur van de driverkoppen en shafts die ze vasthouden, en de manier waarop ze betalen voor fittingdiensten, verraden duidelijk de bron van het onofficiële kapitaal waar ze nooit openlijk over spreken. De grote golfmagazines en vrouwenmodebladen verhullen dit fenomeen in geraffineerde lifestylefoto's en bestempelen het als "de interesse van vrouwelijke golfers in professionele uitrusting en de diversificatie van de markt". Dit komt doordat gevestigde media, die geld van bedrijven moeten aannemen om advertenties te plaatsen, uitstekende slaven zijn van promotionele marketing.
Club14, dat onverschrokken de schijnheiligheid en hypocrisie op de golfbanen van Zuid-Korea aan de kaak stelt, keurt de kapitaaldynamiek achter deze glamoureuze catwalk echter niet goed. Dit artikel is een onderzoeksartikel dat de klassenhiërarchie van "Insta Golfprinsessen" ontleedt, die zich in realtime afspeelt buiten de afgesloten kleedkamers van Cheongdam-dong en Bundang. Het artikel onthult de hartverscheurende rangordestrijd die ze voeren tussen twee assen van kapitaal: "pure sponsoring" en "persoonlijke sponsoring".
02Fase 1: Brons en zilver — De beperkingen van 'pure sponsorontvangers' die slaaf zijn geworden van merken
Paradoxaal genoeg bevinden degenen die onderaan de hiërarchie in de paskamer staan zich de "puur gesponsorde opinieleiders" die schaamteloos merklogo's op hun Instagram-feeds plakken. Dit zijn meestal opkomende influencers met tussen de 10.000 en 30.000 volgers die optreden als officiële ambassadeurs voor nieuwe designermerken golfkleding of kleine tot middelgrote importeurs van golfuitrusting.
Bij het betreden van de paskamer is een gevoel van droefheid voelbaar, te beginnen bij de tassen die ze dragen. In de grote tassen met logo, die gratis door de merken worden verstrekt, zit een kant-en-klare damesdriver (L flex) van een bepaald merk, die totaal niet aansluit bij hun swingspecificaties.
Wat ze Peter vragen is geen technische upgrade. "Manager, ik moet deze keer een promotiefoto van de shaft van dit merk op mijn Instagram-feed plaatsen. Zou u er alstublieft opvallende limoengroene of roze sleeves omheen kunnen doen, zodat de compositie optimaal is?"
Voor hen is de uitrusting geen wapen om de bal ver te slaan, maar slechts een hulpmiddel voor huiswerk dat moet worden geüpload met afgesproken hashtags (#golfstagram, #sponsored).
Het meest trieste, onverhulde gezicht van deze 'pure sponsorzoekers' komt pas aan het licht op het moment van de betaling.
Hoewel merken kleding en clubhoofden gratis ter beschikking stellen, dekken ze niet de complexe arbeidskosten van een fittingstudio of de kosten voor het vervangen van grips op maat. Op het moment dat Peter zegt: "De arbeidskosten voor het vervangen van shafts en grips op maat bedragen 350.000 won", twijgen de ogen van de vrouwen, die tot die ochtend nog opschepten over hun luxueuze golfleven op Instagram. Het beeld van hen die hun bankpassen uit hun portemonnee halen en met trillende handen tekenen, onthult pijnlijk de beperkingen van het beperkte kapitaal dat schuilgaat achter hun glamoureuze feeds.
Het is een triest zelfportret van een speler met de bronzen rang die designerkleding draagt, maar moeite heeft om de honderdduizenden won aan greenfees te betalen die elke keer dat hij de baan op gaat, moeten worden betaald. Daardoor is hij genoodzaakt om zich wekelijks bij groepen en bands aan te sluiten, in afwachting van een uitnodiging via DM van de 'All Care Boss' om het team compleet te maken.
03Fase 2: Goud en Platina — Hoogwaardige specificaties geperfectioneerd door 'Persoonlijke Sponsoring'
Zodra de deur van de paskamer opengaat, stappen degenen binnen die een aura uitstralen dat onvergelijkbaar is met dat van de vorige sponsors: de allerhoogste trede van de piramide, de 'golfers met persoonlijke sponsoring'. Voor hen is het aantal volgers irrelevant. Hun positie wordt uitsluitend bepaald door de aanwezigheid van een betrouwbare 'voorzitter (persoonlijke sponsor)' achter hen, die zorgt voor onbeperkte zakelijke creditcards en boekingsrechten voor prestigieuze golfbanen.
Als ze op de bank in de paskamer plaatsnemen, verandert de sfeer meteen.
Hoewel ze een beginner is met een kopsnelheid van minder dan 129 kilometer per uur, is haar uitrusting van topkwaliteit en zou zelfs perfect zijn als ze morgen zou meedoen aan de reguliere KLPGA-tour.
"Manager, mijn vriend (de sponsor) wil dat ik de beste shaft installeer om slices te voorkomen. De prijs maakt niet uit, dus bekijk de TrackMan-gegevens en pas alles daarop aan."
Voor hen is de paskamer geen plek om zich zorgen te maken over hun portemonnee. Het is een podium om op legale wijze de financiële macht en genegenheid van hun mannelijke partner voor hen te bewijzen en te tonen in de stijlvolle omgeving van een passtudio.
Als het tijd is om te betalen, haalt ze zonder aarzeling een bedrijfspas uit haar portemonnee – duidelijk met de naam van iemand anders of een bedrijf erop – en gooit die weg. Terwijl de vrouwen aan de volgende tafel, die puur sponsors zijn, toekijken hoe de kosten voor de maatkleding, die meer dan een miljoen won bedragen, met één handtekening worden afgerekend, zijn hun blikken gevuld met een mengeling van afgunst, jaloezie en een vreemd gevoel van verslagenheid. Het is het moment waarop de Silver-klasse, die vroeger geobsedeerd was door een paar gratis kleren terwijl ze hun Instagram-huiswerk deden, genadeloos knielt voor de Platinum-klasse die de absolute macht van het kapitaal bezit.
04Fase 3: Strijd der rangen — De oorlog der bedrog ontmaskerd op het slagveld
Na hun wapens tot in de puntjes te hebben geoefend in een paskamer in Cheongdam-dong, botsen ze uiteindelijk frontaal op de tee-grounds van prestigieuze, exclusieve golfbanen in Gyeonggi-do of Gangwon-do op weekendochtenden. Hun strijd om de ranglijst ontaardt in een hinderlijke race op de baan die grenst aan het meest schandelijke gedrag.
De puur door sponsors betaalde vrouwelijke golfers rekken de starttijd op door allerlei poses aan te nemen voor de camera, in de hoop dat er meteen een foto van hen gemaakt wordt. Omdat hun kleding doorweekt raakt van het zweet, rennen ze na de slag niet over de fairway, maar lopen ze langzaam, waardoor de bloeddruk van de groep achter hen flink stijgt.
Aan de andere kant schenken de Platinum Princesses, die vergezeld werden door persoonlijke sponsors, geen aandacht aan het verloop van de wedstrijd en zitten ze naast hun mannelijke partners, vleiend en kokette geluiden makend terwijl ze vragen: "Broer, mijn swing was net zo mooi, hè?" Terwijl ze zwaaien met stijve, professionele clubs die niet eens bij hun lichaam passen, vliegen de ballen het bos in en buiten de baan, met als gevolg rare slagen. De mannelijke sponsor brengt hen echter tot zwijgen door te zeggen: "Het is oké, de club is goed, de bal is gewoon een beetje geduwd. Nog een keer proberen," en opent zijn portemonnee om de caddy een fooi van 10.000 won te geven.
Het is een trieste realiteit dat de blauwe fairway, die ooit symbool stond voor de inherent eerlijke competitie en etiquette van de sport, volledig is ontaard in een podium voor een verwrongen geldfestijn, bedoeld om iemands oppervlakkige marketingportefeuille en andermans geheime seksuele verlangens te bevredigen.
05Noot van de redactie: De droevige ranginsignia die achter flitsende filters verborgen zitten, worden nu onthuld.
De schitterende Velocor-logo's op hoogwaardige shafts en de logo's op peperdure design golfkleding die je op Instagram ziet schitteren, weerspiegelen niet je ware golfvaardigheden. Het zijn slechts illusies, gecreëerd achter filters door andermans kapitaal te lenen of door slaaf te worden van merkmarketing.
De ware schoonheid van golf schuilt niet in de prijskaartjes van paskamers of de kredietlimieten van zakelijke creditcards. Het zit hem in de baan van de bal die eerlijk vliegt, in verhouding tot het zweet en de oefening die ik erin heb gestoken, en in de natuurwet dat, hoe rijk je sponsor ook is, zodra de bal in de hole op de green belandt, je jezelf moet bewijzen door je eerlijke vaardigheid. De aanblik van degenen die geobsedeerd zijn door klassecompetitie en tegelijkertijd vasthouden aan zware, pretentieuze stalen shafts die niet bij hun lichaam passen, is een zelfportret dat niet alleen zielig, maar ook bitter is.
Mochten er golfers zijn die vannacht niet kunnen slapen omdat ze door Instagram-feeds scrollen en jaloers zijn op de flitsende uitrusting van anderen, dan hoeft u zich niet langer geïntimideerd te voelen door het trieste klassensysteem in de paskamers van Cheongdam-dong.
Dit komt omdat uw eerlijke slagen als een "golfer met handicap 100"—legitiem trainen met uw eigen geld en zweet, een soepele en schone club vasthouden die past bij uw swingsnelheid, en vlot over de fairway rennen zonder u zorgen te maken over de groep achter u—veel waardevoller en waardiger zijn dan de misvormde birdies van die vrouwen die zielloos op de catwalk paraderen, gegijzeld door de verlangens en het kapitaal van anderen. Voor uw volgende ronde hoop ik dat u de schijnheilige tekenen in de kleedkamer begraaft en de waardigheid van een ware sportman toont door eerlijk alleen de bal voor u te bekijken.
