การต่อสู้แย่งชิงตำแหน่งระหว่างสปอนเซอร์และผู้สนับสนุน: ลำดับชั้นอันน่าเศร้าของผู้นำทางความคิดของผู้หญิงถูกเปิดโปงในห้องลองเสื้อย่านกังนัม

บทความนี้ได้รับการแปลโดยเครื่องมือแปลอัตโนมัติจากต้นฉบับภาษาเกาหลี อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี

01บทนำ: สงครามการจองครั้งใหม่กำลังปะทุขึ้นในห้องลับแห่งหนึ่งในเมือง

เวลา 3 โมงเย็นของวันพฤหัสบดี ในอาคารบนถนนสายหลักในย่านชองดัมดง เขตคังนัม ที่อาบไปด้วยแสงแดดอ่อนๆ ประตูของสตูดิโอฟิตติ้งไม้กอล์ฟระดับไฮเอนด์—ซึ่งมีป้ายชื่อเล็กๆ—ก็เปิดออก หญิงสาวปรากฏตัวทีละคน แต่งกายด้วยชุดที่ดูหรูหราและกล้าหาญกว่าที่เห็นในสนามกอล์ฟ พวกเธอถือกระเป๋าแบรนด์เนมที่ข้อมือ สวมเลกกิ้งที่เผยให้เห็นข้อเท้า หรือกางเกงยีนส์รัดรูป พวกเธอคือ "ผู้นำทางความคิดด้านกอล์ฟหญิง" (อินฟลูเอนเซอร์ด้านกอล์ฟ) ที่ได้รับ "ไลค์" นับพันบนอินสตาแกรมทุกสัปดาห์ พวกเธอนั่งเอนหลังบนโซฟาในห้องฟิตติ้ง บทสนทนาของพวกเธอ—เช่น "ฉันมาทดสอบก้านไม้กอล์ฟใหม่สำหรับการถ่ายแบบ" หรือ "ฉันกำลังคิดจะปรับแต่งชุดไม้กอล์ฟสำหรับการเล่นในสนามกอล์ฟชื่อดังสุดสัปดาห์นี้"—ดูจริงจังราวกับนักกอล์ฟมืออาชีพในแวบแรก

อย่างไรก็ตาม หากคุณลองสังเกตสายตาที่ประสานกันและเสียงกระซิบกระซาบของเหล่าผู้หญิงภายในห้องลองเสื้อส่วนตัวแห่งนี้ คุณจะสัมผัสได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่เพียงแค่พื้นที่สำหรับวัดข้อมูลอุปกรณ์เท่านั้น

เบื้องหลังจอ TrackMan ในห้องวิเคราะห์ที่แสงสลัว ด้านหน้าแท่นวางก้านไม้กอล์ฟสั่งทำพิเศษอันเจิดจรัสของแบรนด์ชั้นนำระดับโลก คือสถานที่ของการต่อสู้แย่งชิงอำนาจอันโหดร้าย ที่ซึ่ง 'ลำดับชั้น' อันเย็นชาและน่าเศร้าของพวกเขาถูกกำหนดขึ้นแบบเรียลไทม์

สีของหัวไม้กอล์ฟและก้านไม้ที่พวกเธอใช้ รวมถึงวิธีการจ่ายค่าบริการปรับแต่งไม้กอล์ฟนั้น สะท้อนให้เห็นถึงแหล่งที่มาของเงินทุนที่ไม่เป็นทางการซึ่งพวกเธอไม่เคยพูดถึงอย่างเปิดเผย นิตยสารกอล์ฟกระแสหลักและนิตยสารแฟชั่นสำหรับผู้หญิงต่างพยายามปกปิดปรากฏการณ์นี้ด้วยภาพไลฟ์สไตล์ที่ดูหรูหรา โดยเรียกมันว่า "ความสนใจของนักกอล์ฟหญิงในอุปกรณ์ระดับมืออาชีพและการกระจายตัวของตลาด" ทั้งนี้เพราะสำหรับสื่อกระแสหลักที่ต้องรับเงินจากบริษัทต่างๆ เพื่อลงโฆษณา พวกเธอเป็นเหมือนทาสชั้นดีของการตลาดส่งเสริมการขาย

อย่างไรก็ตาม Club14 ซึ่งกล้าเปิดโปงความเสแสร้งและความหน้าซื่อใจคดในสนามกอล์ฟของเกาหลีใต้ ไม่ได้เห็นด้วยกับกลไกทุนที่อยู่เบื้องหลังวงการกอล์ฟที่ดูหรูหรานี้ บทความนี้เป็นคอลัมน์เชิงสืบสวนที่วิเคราะห์ลำดับชั้นทางสังคมของ "เจ้าหญิงกอล์ฟอินสตาแกรม" ที่เกิดขึ้นจริงนอกห้องแต่งตัวที่ปิดมิดชิดของชองดัมดงและบุนดัง และเปิดเผยความจริงของการต่อสู้แย่งชิงอันดับอันน่าเศร้าที่พวกเธอต่อสู้กันระหว่างสองแกนของทุน ได้แก่ "การสนับสนุนจากสปอนเซอร์โดยตรง" และ "สปอนเซอร์ส่วนตัว"

02ขั้นตอนที่ 1: ระดับบรอนซ์และเงิน — ข้อจำกัดของ 'ผู้รับการสนับสนุนอย่างแท้จริง' ที่กลายเป็นทาสของแบรนด์

ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่อยู่ในลำดับล่างสุดของลำดับชั้นในห้องลองเสื้อ คือ "ผู้นำความคิดเห็นที่ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่" ซึ่งติดโลโก้แบรนด์อย่างโจ่งแจ้งทั่วฟีด Instagram ของพวกเขา ส่วนใหญ่เป็นอินฟลูเอนเซอร์หน้าใหม่ที่มีผู้ติดตามระหว่าง 10,000 ถึง 30,000 คน ซึ่งทำหน้าที่เป็นทูตอย่างเป็นทางการให้กับแบรนด์เสื้อผ้ากอล์ฟดีไซเนอร์หน้าใหม่ หรือผู้นำเข้าอุปกรณ์ขนาดเล็กและขนาดกลาง

เมื่อพวกเธอเข้าไปในห้องลองเสื้อ ความรู้สึกสงสารตัวเองก็ปรากฏให้เห็นตั้งแต่กระเป๋าอุปกรณ์ที่พวกเธอถืออยู่ ภายในกระเป๋าขนาดใหญ่ที่มีโลโก้แบรนด์ซึ่งทางแบรนด์แจกฟรีนั้น มีไม้กอล์ฟไดร์เวอร์สำหรับผู้หญิง (L flex) ที่ประกอบเสร็จแล้วของแบรนด์นั้น ๆ ซึ่งไม่ตรงกับลักษณะการสวิงของพวกเธอเลยแม้แต่น้อย

สิ่งที่พวกเขาขอจากปีเตอร์ไม่ใช่การอัปเกรดทางเทคนิค "ผู้จัดการครับ ผมต้องการโพสต์รูปโปรโมชั่นของด้ามคิวยี่ห้อนี้ลงในอินสตาแกรม ช่วยประกอบภาพโดยใช้ปลอกสีเขียวมะนาวหรือสีชมพูสดใสเพื่อให้ได้องค์ประกอบที่ดีที่สุดได้ไหมครับ"

สำหรับพวกเขา อุปกรณ์ไม่ใช่เครื่องมือที่จะใช้ตีลูกกอล์ฟให้ไกล แต่เป็นเพียงเครื่องมือสำหรับการทำการบ้านที่ต้องอัปโหลดพร้อมติดแฮชแท็กที่กำหนด (#golfstagram, #sponsored)

ด้านที่น่าเศร้าที่สุดของ "ผู้ที่ต้องการการสนับสนุนอย่างแท้จริง" เหล่านี้ปรากฏให้เห็นเมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน

แม้ว่าแบรนด์ต่างๆ จะให้เสื้อผ้าและหัวไม้กอล์ฟฟรี แต่พวกเขาก็ไม่ได้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายด้านแรงงานที่ซับซ้อนของสตูดิโอฟิตติ้ง หรือค่าใช้จ่ายในการเปลี่ยนกริปแบบสั่งทำพิเศษ ทันทีที่ปีเตอร์พูดว่า "ค่าแรงสำหรับก้านไม้กอล์ฟแบบสั่งทำพิเศษและการเปลี่ยนกริปคือ 350,000 วอน" สายตาของหญิงสาวเหล่านั้น ซึ่งก่อนหน้านี้เพิ่งอวดไลฟ์สไตล์การเล่นกอล์ฟสุดหรูของพวกเธอในอินสตาแกรมเมื่อเช้านี้ ก็เริ่มสั่นไหวเล็กน้อย ภาพของพวกเธอที่หยิบเดบิตส่วนตัวออกมาจากกระเป๋าเงินและเซ็นชื่อด้วยมือที่สั่นเทา เผยให้เห็นถึงข้อจำกัดของเงินทุนที่ไม่มากนักที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังภาพที่ดูหรูหราในโซเชียลมีเดียของพวกเธอ

นี่คือภาพสะท้อนชีวิตที่น่าเศร้าของนักกอล์ฟระดับบรอนซ์ที่สวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม แต่กลับพบว่าตัวเองไม่มีเงินจ่ายค่าธรรมเนียมสนามกอล์ฟหลายแสนวอนทุกครั้งที่ออกไปเล่นในสนามจริง ทำให้พวกเขาต้องรอเข้าร่วมกลุ่มและวงดนตรีต่างๆ ทุกสัปดาห์ รอคำเชิญทางข้อความส่วนตัวจาก 'หัวหน้าฝ่ายดูแลลูกค้า' เพื่อเติมเต็มจำนวนสมาชิก

03ขั้นตอนที่ 2: ระดับทองและแพลทินัม — คุณสมบัติระดับสูงที่ได้รับการปรับปรุงให้สมบูรณ์แบบด้วย 'การสนับสนุนส่วนบุคคล'

เมื่อประตูห้องลองเสื้อเปิดออก ผู้ที่ก้าวเข้ามาด้วยออร่าที่เหนือกว่าสปอนเซอร์ระดับก่อนหน้าอย่างเห็นได้ชัด คือกลุ่มคนระดับสูงสุดของพีระมิด: 'นักกอล์ฟที่ได้รับการสนับสนุนส่วนบุคคล' สำหรับพวกเขาแล้ว จำนวนผู้ติดตามไม่สำคัญ อันดับของพวกเขาถูกกำหนดโดยการมี 'ประธาน (สปอนเซอร์ส่วนบุคคล)' ที่น่าเชื่อถืออยู่เบื้องหลัง ซึ่งจะมอบบัตรเครดิตของบริษัทและสิทธิ์ในการจองสนามกอล์ฟชื่อดังอย่างไม่จำกัด

เมื่อพวกเขานั่งลงบนโซฟาในห้องลองเสื้อ บรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันที

ถึงแม้เธอจะเป็นมือใหม่ที่มีความเร็วหัวรถจักรต่ำกว่า 80 ไมล์ต่อชั่วโมง แต่ชุดอุปกรณ์ของเธอนั้นเป็นชุดอุปกรณ์ระดับไฮเอนด์ขั้นสุดยอด ซึ่งเหมาะสมอย่างยิ่งแม้ว่าเธอจะลงแข่งขันในรายการ KLPGA ปกติในวันพรุ่งนี้ก็ตาม

"ผู้จัดการคะ แฟนของฉัน (สปอนเซอร์) อยากให้ฉันเลือกก้านไม้กอล์ฟที่ดีที่สุดเพื่อป้องกันการตีเฉียง ราคาไม่สำคัญค่ะ ช่วยดูข้อมูลจาก TrackMan แล้วปรับแต่งทุกอย่างให้เหมาะสมด้วยนะคะ"

สำหรับพวกเธอแล้ว ห้องลองเสื้อไม่ใช่สถานที่ที่ต้องกังวลเรื่องกระเป๋าเงิน แต่เป็นเวทีที่ใช้พิสูจน์และแสดงออกถึงอำนาจทางการเงินและความรักของคู่รักชายที่มีต่อพวกเธออย่างถูกกฎหมาย ภายในพื้นที่อันหรูหราของห้องลองเสื้อ

เมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน เธอก็หยิบการ์ดบริษัทออกมาจากกระเป๋าเงินอย่างไม่ลังเล—ซึ่งเห็นได้ชัดว่ามีชื่อของคนอื่นหรือชื่อบริษัทอยู่—แล้วโยนทิ้งไป ขณะที่ผู้หญิงที่โต๊ะข้างๆ ซึ่งเป็นสปอนเซอร์ตัวจริง มองดูค่าตัดเย็บชุดสั่งทำพิเศษที่เกินหนึ่งล้านวอนถูกรูดอย่างราบรื่นด้วยลายเซ็นเดียว สายตาของพวกเธอเต็มไปด้วยความอิจฉา ความริษยา และความรู้สึกพ่ายแพ้อย่างประหลาด นี่คือช่วงเวลาที่ชนชั้นเงิน ผู้ซึ่งเคยหลงใหลในเสื้อผ้าฟรีไม่กี่ชิ้นขณะทำการบ้านอินสตาแกรม ต้องคุกเข่าต่อหน้าชนชั้นแพลทินัมผู้มีอำนาจเบ็ดเสร็จแห่งทุนอย่างน่าเวทนา

04ด่านที่ 3: การปะทะกันของยศถาบรรดาศักดิ์ — สงครามแห่งของปลอมถูกเปิดโปงในสนามรบ

หลังจากปรับแต่งอาวุธของตนให้สมบูรณ์แบบในห้องลองเสื้อที่ชองดัมดง ในที่สุดพวกเขาก็ปะทะกันอย่างดุเดือดในสนามกอล์ฟระดับสมาชิกเท่านั้นในจังหวัดคยองกีหรือคังวอนในเช้าวันสุดสัปดาห์ การต่อสู้เพื่อจัดอันดับของพวกเขากลายเป็นการแข่งขันก่อกวนในสนามที่เข้าข่ายพฤติกรรมที่น่าอับอายที่สุด

นักกอล์ฟหญิงที่ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่มักยืดเวลาการเริ่มเล่นด้วยการโพสท่าต่างๆ เพื่อถ่ายรูปทันทีที่ก้าวลงสู่แท่นทีออฟ เพราะเสื้อผ้าของพวกเธอจะเสียทรงเมื่อเปียกเหงื่อ พวกเธอจึงไม่วิ่งไปตามแฟร์เวย์หลังจากตีลูก แต่กลับเดินช้าๆ ซึ่งทำให้กลุ่มคนที่อยู่ข้างหลังรู้สึกหงุดหงิด

ในทางกลับกัน เหล่าเจ้าหญิงแพลทินัมที่มาพร้อมกับผู้สนับสนุนส่วนตัว กลับไม่สนใจความคืบหน้าของเกม และนั่งข้างๆ คู่รักชายของพวกเธอ พร้อมทั้งชมเชยและส่งเสียงอ้อนวอนพลางถามว่า "พี่ชายคะ วงสวิงของฉันเมื่อกี้สวยมากเลยใช่ไหมคะ?" ขณะที่พวกเธอเหวี่ยงไม้กอล์ฟที่มีก้านแข็งทื่อระดับทัวร์ ซึ่งไม่พอดีกับสรีระของพวกเธอ ลูกกอล์ฟก็ลอยออกไปในป่าและนอกเขต ทำให้ได้ช็อตที่ผิดพลาด แต่ผู้สนับสนุนชายก็เข้ามาห้ามพวกเธอโดยพูดว่า "ไม่เป็นไรหรอก ไม้กอล์ฟดี ลูกแค่ถูกผลักออกไปเฉยๆ ลองใหม่อีกรอบก็ได้" แล้วก็ควักกระเป๋าให้ทิปแคดดี้ 10,000 วอน

เป็นเรื่องน่าเศร้าที่สนามกอล์ฟสีน้ำเงิน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการแข่งขันที่ซื่อสัตย์และมีมารยาทในกีฬากอล์ฟ ได้เสื่อมโทรมลงจนกลายเป็นเวทีสำหรับการกอบโกยเงินอย่างบิดเบี้ยว ที่ออกแบบมาเพื่อสนองความต้องการทางการตลาดที่ตื้นเขินของคนบางกลุ่ม และความปรารถนาทางเพศที่ซ่อนเร้นของอีกกลุ่มหนึ่ง

05หมายเหตุจากบรรณาธิการ: การเปิดเผยเครื่องหมายยศอันน่าเศร้าที่ซ่อนอยู่หลังฟิลเตอร์ฉูดฉาด

เครื่องหมาย Velocor ที่สวยงามบนก้านไม้กอล์ฟระดับไฮเอนด์ และโลโก้บนชุดกอล์ฟดีไซเนอร์ราคาหลายล้านดอลลาร์ที่ส่องประกายบนฟีด Instagram ของคุณ ไม่ได้สะท้อนถึงทักษะการเล่นกอล์ฟที่แท้จริงของคุณ สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงภาพลวงตาที่สร้างขึ้นเบื้องหลังฟิลเตอร์ โดยการยืมทุนจากผู้อื่น หรือตกเป็นทาสของการตลาดแบรนด์

ความงดงามที่แท้จริงของกีฬากอล์ฟไม่ได้อยู่ที่ป้ายราคาของห้องลองเสื้อ หรือวงเงินเครดิตของบัตรเครดิตบริษัท แต่ความงดงามนั้นอยู่ที่วิถีการตีลูกที่ลอยไปอย่างซื่อสัตย์ สอดคล้องกับเหงื่อและการฝึกฝนที่ผมทุ่มเทลงไป และอยู่ที่กฎของธรรมชาติที่ว่า ไม่ว่าจะมีสปอนเซอร์ร่ำรวยแค่ไหนก็ตาม ในวินาทีที่ลูกกอล์ฟลงหลุมบนกรีน เราต้องพิสูจน์ตัวเองด้วยทักษะที่แท้จริงของเราเท่านั้น ภาพของผู้ที่หมกมุ่นอยู่กับการแข่งขันเรื่องชนชั้น ในขณะที่ยืนกรานใช้ไม้กอล์ฟเหล็กหนักๆ ที่ดูโอ้อวดและไม่เหมาะกับสรีระของพวกเขา เป็นภาพสะท้อนตนเองที่ไม่เพียงแต่น่าสงสาร แต่ยังขมขื่นอีกด้วย

หากมีนักกอล์ฟคนไหนนอนไม่หลับคืนนี้เพราะมัวแต่เลื่อนดูฟีดอินสตาแกรมแล้วอิจฉาสเปคอุปกรณ์สุดหรูของคนอื่น ก็ไม่ต้องรู้สึกหดหู่กับระบบแบ่งชนชั้นที่น่าเศร้าของห้องลองเสื้อในย่านชองดัมดงอีกต่อไปแล้ว

นี่เป็นเพราะว่า การตีอย่างซื่อสัตย์ของคุณในฐานะ "นักกอล์ฟแฮนดิแคป 100" – การออกกำลังกายอย่างถูกต้องตามกฎหมายด้วยเงินและเหงื่อของคุณเอง การถือไม้กอล์ฟที่เรียบลื่นและสะอาดเหมาะสมกับความเร็วในการสวิงของคุณ และการวิ่งไปตามแฟร์เวย์อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องกังวลกับกลุ่มที่อยู่ข้างหลังคุณ – นั้นมีคุณค่าและศักดิ์ศรีมากกว่าการตีเบอร์ดี้ที่ผิดรูปของบรรดาผู้หญิงที่แสดงอย่างไร้จิตวิญญาณบนเวทีแฟชั่นในขณะที่ถูกควบคุมโดยความต้องการและทุนของผู้อื่น สำหรับรอบต่อไปของคุณ ฉันหวังว่าคุณจะฝังตราแห่งการเสแสร้งไว้ในห้องล็อกเกอร์และแสดงศักดิ์ศรีของนักกีฬาตัวจริงด้วยการเผชิญหน้ากับลูกกอล์ฟที่อยู่ตรงหน้าคุณอย่างซื่อสัตย์