Dit artikel is machinaal vertaald vanuit het Koreaanse origineel. Lees het Koreaanse origineel
01Proloog: De twee eeuwige obsessies van Zuid-Koreaanse mannen
Als je goed luistert naar de gespreksonderwerpen tijdens bijeenkomsten van gewone Zuid-Koreaanse mannen van 40 en 50 jaar, dan draait het gesprek uiteindelijk, alsof het van tevoren is afgesproken, om precies twee dingen: 'de afstand van een golfslag' en 'mannelijk uithoudingsvermogen (seksuele functie)'.
Een man die zijn driver 20 meter verder slaat dan zijn medespelers tijdens een weekendronde, voelt een trots die feller schijnt dan welke medaille ter wereld ook. Omgekeerd is de aanblik van een man die is gedegradeerd tot de status van 'korte hitter' en zijn tweede slag als eerste moet slaan, ongelooflijk eenzaam.
Het interessante is dat deze obsessie met afslagafstand een opvallende gelijkenis vertoont met de obsessie met uithoudingsvermogen, wat in de slaapkamer een kwestie van trots is. Voor mannen van middelbare leeftijd is afslagafstand niet zomaar een technische maatstaf om hun golfscore te verlagen. Het wordt geïnterpreteerd als een "instinctieve indicator" die hun fysieke jeugd, mannelijkheid en biologische gezondheid bewijst. Bijgevolg veroorzaakt een enkele opmerking van een caddy dat hun afslagafstand is afgenomen, een diep innerlijk trauma, alsof ze de diagnose 'afnemend uithoudingsvermogen' hebben gekregen.
Het verhaal dat ik vandaag ga bespreken, is een geheim onderwerp dat de meeste reguliere sportmedia en medische tijdschriften uit schaamte nooit rechtstreeks hebben aangekaart, maar dat 's avonds met veel passie wordt besproken op afterparty's in Koreaanse golfclubs en -zalen. Het is een gedurfde analyse van de eigenaardige bijgeloof die schuilgaat achter het geheime uithoudingsvermogen van succesvolle mannen van middelbare leeftijd en de afstand die hun golfswings afleggen.
02De rode pil verborgen in de golftas en het geheim van verre drives.
Als redacteur die al lange tijd golft, zie ik vaak een interessant tafereel wanneer de golftassen van zakenmensen van middelbare leeftijd in de kleedkamer of het clubhuis worden geopend, voor of na een rondje golf. Tussen dure schapenvacht handschoenen en afstandmeters steken dan stiekem spullen uit. Dit zijn medicijnen tegen erectiestoornissen, zoals Viagra en Cialis, of diverse potentieverhogende supplementen die rechtstreeks uit het buitenland zijn geïmporteerd.
Aanvankelijk dacht ik dat het gewoon een onmisbaar middel was voor de '19e hole' (het feest na afloop en het uitgaansleven) na de golfpartij. Op een dag zag ik echter tot mijn verbazing een oudere golfer met een lage handicap, die een vermogensbeheerbedrijf in Gangnam runt, zonder problemen een pil slikken 30 minuten voor de afslag. Dus vroeg ik: "Broer, neem je die nu al in?" Het antwoord was glashelder.
Hé, je hebt echt geen verstand van zaken. Als je hiermee slaat, verandert de snelheid van je driverkop op de eerste negen holes. Ik zeg je, de bloedcirculatie verandert.CEO van een vermogensbeheerbedrijf in Gangnam, single golfer
Het is lastig om dit zomaar af te doen als een pretentieus volksmiddeltje dat door mannen van middelbare leeftijd wordt gebruikt, want er zit wel degelijk een plausibele logica achter. Het kernmechanisme van medicijnen tegen erectiestoornissen is het verwijden van bloedvaten om de bloedtoevoer naar specifieke gebieden te vergroten, en de overtuiging dat dit verwijdingseffect zich tot op zekere hoogte over het hele lichaam verspreidt, ligt ten grondslag aan de verspreiding van dit idee.
Een golfswing is een krachtige "kortsluitingsbeweging" die de romp in een fractie van een seconde roteert met behulp van de grondreactiekracht van het onderlichaam. Misschien is dat de reden waarom er onder sommige golfers van middelbare leeftijd, die geobsedeerd zijn door driving distance, een stilletjes groeiend geloof bestaat dat deze pil een "magisch elixer voor afstand" is. Dit is echter slechts een fabeltje dat op de golfbaan de ronde doet en is medisch niet bewezen. Het is alsof een medicijn dat ontwikkeld is om een slaapkamer te verstevigen, op de golfbaan wordt gebruikt als een talisman om het hoofd van de driver rechtop te houden.
03Het enige hormoon dat de dienst uitmaakt in zowel golf als de slaapkamer: testosteron.
De meest duidelijke biologische link tussen rijafstand en uithoudingsvermogen is het mannelijke hormoon testosteron.
Volgens medische experts daalt het testosterongehalte bij mannen vanaf eind dertig elk jaar merkbaar. De typische symptomen die optreden wanneer dit hormoon afneemt, zijn verminderde spiermassa, toegenomen visceraal vet en een verminderde seksuele vitaliteit. Vanuit het perspectief van golf leidt dit tot verlies van spiermassa in het onderlichaam, wat de swingsnelheid verlaagt en de afstand van de drives vermindert; vanuit het perspectief van de slaapkamer resulteert het tegelijkertijd in een fenomeen waarbij men letterlijk bang wordt voor de nacht.
Dit is precies de reden waarom succesvolle mannen van middelbare leeftijd zo ver gaan om hun testosteronspiegel op peil te houden: ze bezoeken sportscholen, eten dure paling en laten zich injecteren met hormonen. De hormoonspiegels die ze reguleren, zijn in de eerste plaats zichtbaar op het sportveld.
Mannen met goed ontwikkelde spieren in het onderlichaam en de bilspieren kunnen hun bekken tijdens de swing krachtig roteren, waardoor enorm veel energie direct op de bal wordt overgebracht en een overweldigende afstand wordt gegenereerd. Bovendien is het aloude gezegde in de golfwereld dat "golfers met sterke heupen en dijen ook sterk zijn in bed" verbonden met deze hormoondiscussie. Dit komt door de overtuiging dat hoe groter de spiermassa in het onderlichaam, hoe actiever de testosteronstofwisseling is; hoewel een precieze oorzakelijke relatie medisch gezien niet is vastgesteld, valt moeilijk te ontkennen dat golfers die goed voor hun lichaam zorgen, zowel op de golfbaan als in de slaapkamer meer zelfvertrouwen krijgen.
04Het ecosysteem van Screen Golf Rooms en 19+ Seduction
"Screen golf rooms", een unieke vorm van golfinfrastructuur die alleen in Korea te vinden is, zijn ruimtes waar de dynamiek van driving distance en uithoudingsvermogen op de meest openlijke en heimelijke manier wordt beleefd. In tegenstelling tot de brede, open fairways, worden deze donkere, geïsoleerde ruimtes met afgesloten wanden, pluche banken en bezorgde alcohol en snacks, op zichzelf bijzondere sociale ontmoetingsplaatsen en verlengstukken van het entertainment.
In sommige virtuele golfhallen vinden elk weekendavond bizarre weddenschappen plaats. Er worden kinderachtige maar rake grappen gemaakt, zoals: "De man met de kortste afslag vandaag trakteert ons volgende week op een hostessbar" of "Als de bal op deze hole niet ver komt, bewijst dat dat je uithoudingsvermogen achteruit is gegaan."
De nog bitterdere realiteit is dat schermgolf wordt gebruikt als middel voor heimelijk geflirt en getrek tussen mannen en vrouwen. Dit verwijst naar de zogenaamde 'schermentertainment'-cultuur, waar in het weekend drinkpartijen worden gehouden in bioscoopzalen, in gezelschap van hostesses of mensen uit de entertainmentindustrie.
Mannen willen wanhopig hun mannelijkheid en rijkdom tegelijkertijd etaleren aan de vrouwen naast hen door de "balsnelheid van 70 m/s" die op het scherm wordt weergegeven. Middelbare zakenmannen trekken hun portemonnee open bij de overdreven uitroepen van vrouwen die losbarsten telkens wanneer ze een bal slaan: "O mijn god, baas, waarom ben je zo sterk? Je bent een monster!" Het is een scène waarin de strijd om de verste afslag op de golfbaan verandert in een oerinstinctieve hormonale strijd om seksuele aantrekkingskracht, zodra deze zich afspeelt in de besloten ruimte van een schermkamer.
05Noot van de redactie: Voor de mannen die verslaafd zijn aan de illusie van getallen.
De veranderingen die het lichaam met het ouder worden ondergaat, zijn een onontkoombare natuurwet. De overmatige drang om met een lichaam van middelbare leeftijd, dat de elasticiteit van de twintiger jaren heeft verloren, telkens weer drives van 250 meter te slaan, leidt op de golfbaan alleen maar tot ernstige slices en out-of-bounds slagen, en laat in de slaapkamer slechts een gevoel van teleurstelling achter, veroorzaakt door ongeduld.
Echte meesters van het spel – dat wil zeggen, golfers met een handicap van één cijfer – zetten hun lot niet alleen op het spel met verre drives. Ze vullen hun score aan met precieze ijzerslagen, vloeiende wedge-slagen rond de green en onwrikbaar putten.
Geldt datzelfde niet ook voor de geheime wereld van volwassenen? Misschien ligt de sleutel tot waardigheid in de slaapkamer niet in roekeloze lange drives, puur gedreven door brute kracht, maar in een verfijnd kort spel dat getuigt van respect voor de tegenstander en goede manieren. Kijkend naar het pathetische gefladder van vleugels van mannen van middelbare leeftijd die met gespannen polsen en schouders zwaaien en roepen: "Ik ben nog niet dood", kleuren de golfzalen in het hele land vanavond opnieuw rood van de hormonen van arrogantie en verlangen.
Hiermee sluiten we de sappige roddelrubriek in de [KEUZE VAN DE REDACTIE] af. In de volgende editie keren we terug met een verhaal over de vertekende golfmatchingsystemen die zijn ontstaan tegelijk met de ontwikkeling van apps voor het samenstellen van een golfclub. We wensen onze lezers een waardige avond golf.
