บทความนี้ได้รับการแปลโดยเครื่องมือแปลอัตโนมัติจากต้นฉบับภาษาเกาหลี อ่านต้นฉบับภาษาเกาหลี
01บทนำ: สนามกอล์ฟ 18 หลุม รถกอล์ฟ 4 ที่นั่ง และนามบัตร
เวลา 7 โมงเช้าของวันหยุดสุดสัปดาห์ ชายวัยกลางคนสี่คนมารวมตัวกันที่ล็อบบี้ของคลับเฮาส์เพื่อรอเวลาออกรอบตามที่นัดไว้ ก่อนที่จะถามถึงแต้มต่อของกันและกัน พวกเขาก็จำชื่อบริษัท ตำแหน่งงาน และยอดขายล่าสุดของกันและกันได้แล้ว เมื่อเริ่มการแข่งขัน ภายในรถกอล์ฟกลับกลายเป็นโต๊ะเจรจาที่ร้อนแรงกว่าในสนามกอล์ฟเสียอีก
อย่างน้อยในเกาหลี คำกล่าวที่ว่ากอล์ฟเป็น "ส่วนขยายของธุรกิจ" นั้นเป็นความจริงอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เราสามารถบอกได้ว่าส่วนขยายนั้นไปไกลแค่ไหน เพียงแค่ดูจากกองนามบัตรที่อยู่ใต้เบาะรถกอล์ฟและตัวเลขที่เขียนบนใบคะแนน ทุกวันนี้ เราสังเกตเห็นว่า "การแลกเปลี่ยนนามบัตร" และ "การโอ้อวดคะแนน" ที่เกิดขึ้นภายในรถกอล์ฟที่คับแคบนั้น ส่งเสริมซึ่งกันและกันเพื่อเติมเต็มชีวิตสองด้านของนักกอล์ฟวัยกลางคน
02การแลกนามบัตรในรถเข็น: การส่งกระดาษแผ่นเดียวแทนการจับมือ
ทันทีที่คุณตีลูกออกจากแท่นทีออฟหลุมแรกและก้าวขึ้นรถกอล์ฟ สิ่งแรกที่คุณได้รับไม่ใช่ไม้กอล์ฟ แต่เป็นนามบัตรของอีกฝ่ายหนึ่ง นามบัตรหนาๆ นี้ถูกยื่นให้พร้อมคำทักทายว่า "ท่านประธาน ผลประกอบการไตรมาสนี้เป็นไปได้ด้วยดีหรือไม่ครับ/คะ?" นามบัตรนี้ถือเป็นสัญลักษณ์แห่งความไว้วางใจที่แข็งแกร่งกว่าเชือกรองเท้ากอล์ฟเสียอีก
ถ้าคุณไม่แลกนามบัตรกันที่สนามกอล์ฟ การเล่นกอล์ฟรอบนั้นก็เป็นแค่การออกกำลังกาย ธุรกิจเริ่มต้นที่รถกอล์ฟต่างหากกรรมการผู้จัดการบริษัทก่อสร้างขนาดกลางในย่านกังนัม
ด้านหลังของนามบัตรมักระบุหมายเลขสมาชิกสนามกอล์ฟ สโมสรที่ชื่นชอบ และแม้แต่ยี่ห้อวิสกี้ซิงเกิลมอลต์โปรด นามบัตรที่แสดงถึงรสนิยมส่วนตัวเช่นนี้ มักนำไปสู่คำสัญญาในระหว่างการเล่นกอล์ฟ เช่น "ถ้าคุณทำเบอร์ดี้ได้ที่หลุมนี้ ผมจะเลี้ยงเครื่องดื่มคุณ" ด้วยวิธีนี้ รถกอล์ฟจึงเต็มไปด้วยนามบัตรและคำสัญญาเรื่องเครื่องดื่ม แทนที่จะเป็นสัญญา
03ตัวเลขบนใบคะแนน และสุนทรียภาพของความเสแสร้ง
เมื่อการแลกเปลี่ยนนามบัตรเสร็จสิ้นลง สายตาของทุกคนก็มักจะหันไปที่ใบคะแนน ตัวเลขที่เขียนไว้อย่างภาคภูมิใจ เช่น "ผมเซฟพาร์ในหลุมพาร์ 4 นี้ด้วยการตีสองลูกแล้วพัตต์สองครั้ง" ไม่ได้เป็นเพียงแค่บันทึกจำนวนสโตรกเท่านั้น แต่มันคือใบรับรองจากชายวัยกลางคนว่า "ผมยังหนุ่มอยู่" และ "ร่างกายของผมยังแข็งแรงดี"
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ข่าวที่ว่านักขับคนใดคนหนึ่งทำระยะได้เกิน 250 เมตร จะทำให้เกิดเสียงเชียร์ดังที่สุดในรถกอล์ฟ เพื่อนร่วมเล่นต่างปรบมือและพูดว่า "เจ้านายครับ วันนี้คุณขับได้ไกลมากจริงๆ" และเสียงปรบมือนั้นก็จะนำไปสู่การตกลงทางธุรกิจในทันที: "งั้นเรามาเริ่มโครงการนั้นกันสัปดาห์หน้า" คะแนนเท่ากับความไว้วางใจ และระยะการขับเท่ากับอำนาจ
เมื่อผมวิ่งได้ 260 เมตร ผมรู้สึกเหมือนได้งานใหม่เพิ่มอีกงานในวันนั้น เพราะตัวเลขเหล่านั้นทำให้ผมมีกำลังใจซีอีโอของบริษัทร่วมทุน นักกอล์ฟโสด
04หมายเหตุจากบรรณาธิการ: ทันทีที่คุณก้าวออกจากรถเข็น เกมที่แท้จริงก็เริ่มต้นขึ้น
เมื่อคุณก้าวออกจากรถกอล์ฟและมุ่งหน้าไปยังห้องรับรองของคลับเฮาส์ นามบัตรและใบคะแนนที่อยู่ในมือของคุณทำหน้าที่เป็นหลักฐานยืนยัน "ผลงาน" ในวันนั้น อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญอย่างแท้จริงคือความจริงใจที่คุณแสดงออกมาหลังจากจบการแข่งขัน เมื่อการโอ้อวดเรื่องระยะการตีและการแลกเปลี่ยนนามบัตรสิ้นสุดลง สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือการสบตาและการให้คำมั่นสัญญาต่อกัน
นักกอล์ฟนักธุรกิจตัวจริงไม่ใช่คนที่แจกนามบัตรจากในรถกอล์ฟ แต่เป็นคนที่รับโทรศัพท์ แบ่งปันเครื่องดื่ม และตรวจสอบสัญญาแม้หลังจากจบการแข่งขันแล้ว อย่าให้มัวเมาไปกับตัวเลขที่ฉูดฉาดและเอกสารเพียงแผ่นเดียวในรถกอล์ฟ แต่จงเตรียมพร้อมสำหรับ 'การสวิงที่แท้จริง' เมื่อเราออกจากกรีน ในฉบับต่อไป เราจะเจาะลึกถึงการกำหนดราคาอย่างลับๆ ของการแลกเปลี่ยนสมาชิกสนามกอล์ฟและแผนที่อำนาจที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง เราขออวยพรให้ผู้อ่านของเรามีชีวิตในรถกอล์ฟที่สง่างาม
