Dit artikel is machinaal vertaald vanuit het Koreaanse origineel. Lees het Koreaanse origineel
Een enkele, kleine startbeweging kan de hele swing veranderen.
Net zoals de trekker van een geweer of het startsignaal bij atletiek, is er bij golf een signaal dat de backswing inluidt. Dit is precies de vraag die ik het vaakst krijg tijdens rondes of lezingen: Waar en hoe moet ik vanuit de startpositie precies heen bewegen om de backswing te starten?
Ik geloof dat het geheim van een goede swing schuilt in deze ene vraag. Vandaag onderzoeken we de 'trigger'-beweging die het lichaam in staat stelt natuurlijker en vloeiender te bewegen, samen met oefenmethoden om deze beweging te internaliseren.
01Een trigger, een klein signaal dat voorkomt dat het lichaam bevriest.
Hoewel "trigger" oorspronkelijk verwijst naar de trekker van een geweer, staat het in de golfsport voor het kleine startsignaal dat aan het lichaam wordt gegeven om de achterzwaai in te zetten.
De rol van de trigger beperkt zich niet tot het initiëren van de backswing. Hij speelt ook een rol in het ervoor zorgen dat de handen, armen, schouders en het bekken niet afzonderlijk bewegen, maar één samenhangende beweging vormen.
Zonder een trigger kan het lichaam vastlopen in de startpositie. Zowel amateur- als professionele golfers ervaren de frustratie dat ze de backswing niet kunnen starten omdat hun lichaam verstijfd is. De sportpsychologie verklaart deze situatie door het ontbreken van een trigger. Een trigger fungeert als een schakelaar die het lichaam vertelt: "Nu is het tijd om te stoppen met denken en de swing te starten."
02Waarom zijn de bewegingen van spelers tegenwoordig kleiner geworden?
Als je de swings van legendes als Ben Hogan, Gene Sarazen en Bobby Jones in zwart-wit bekijkt, zie je hoe enorm hun bewegingen met het onderlichaam waren. Ze gebruikten hun onderlichaam zo intensief dat hun linkerhiel van de grond kwam, wat het startsein gaf voor de backswing.
Vanaf de jaren tachtig, toen de vraag opkwam "waarom zou je een gevestigde houding verstoren?", begonnen spelers geleidelijk aan vanuit een statische houding te starten.
Het probleem is dat als je vanuit een volledig stilstaande positie begint, het ritme van de club, armen, schouders en het bekken slecht is. Ook de voorbereiding van het bekken op de neerwaartse beweging is vertraagd. Omgekeerd, als je met een lichte rebound begint, is het bekken al geopend en is de clubpositie al van tevoren voltooid, waardoor de voorbereiding veel sneller verloopt.
Hetzelfde geldt voor andere sporten. Als je naar links wilt, genereert een lichte beweging naar rechts voordat je naar links afslaat meer natuurlijke kracht. Bij het veranderen van richting in honkbal, tennis of basketbal is het toepassen van een lichte impuls veel efficiënter dan vanuit stilstand te beginnen.
03Tiger Woods en Rory McIlroy, verschillende drijfveren
Tiger Woods gebruikt een 'voorwaartse druk', waarbij hij zijn handen iets naar voren duwt vlak voor de impact om de swing in gang te zetten. Hij past dezezelfde trigger niet alleen toe bij zijn ijzers en driver, maar ook bij zijn wedges en putters. Omdat de handen als eerste bewegen en de beweging van het zwaartepunt van de romp minimaal is, helpt deze trigger bij een nauwkeurigere controle.
Rory McIlroy verplaatst zijn gewicht iets naar rechts en beweegt de clubkop met behulp van de kracht van die gewichtsverplaatsing. Omdat het onderlichaam als trigger fungeert, kan hij grotere spieren gebruiken, en door zijn voeten vóór zijn handen te bewegen, genereert hij meer rotatie en kracht.
Ik heb ooit les gehad van dezelfde coach als McIlroy toen ik nog op de U.S. Tour speelde, en ik herinner me dat McIlroy destijds ook veel voorwaartse druk gebruikte bij het putten. De coach benadrukte: "Met deze manier van putten kun je zelfverzekerdere slagen maken in spannende situaties."
Tegenwoordig gebruikt McIlroy de beweging waarbij hij zijn handen naar voren beweegt echter niet meer zo vaak als vroeger, zelfs niet bij het putten. Ik schrijf dit toe aan veranderingen in de uitrusting en de lengte van de banen. Hoewel triggers met kleine bewegingen, zoals de voorwaartse druk, gunstig zijn voor de nauwkeurigheid, zijn triggers met een grote gewichtsverplaatsing gunstig voor de afstand. Ik denk dat naarmate de banen langer worden en de concurrentie om afstand toeneemt, meer spelers ervoor kiezen om hun gewicht te verplaatsen in plaats van op hun handen te vertrouwen.
04Drie voorwaarden voor een goede trigger
Er bestaan verschillende soorten triggers. Het maakt niet uit of je je hand naar voren duwt, je gewicht verplaatst, je hoofd lichtjes draait of zachtjes met je rechterknie duwt. Ik ben echter van mening dat een goede trigger aan drie voorwaarden moet voldoen.
- De beweging mag niet groot zijn.Als de trigger te groot wordt, kan dit het ritme verstoren of nieuwe bewegingen veroorzaken. Het is normaal dat de trigger zo klein is dat je hem niet eens opmerkt wanneer je naar de swing van je favoriete speler kijkt.
- Je moet geen overhaaste beslissingen nemen.Je mag nooit haasten, noch tijdens de afzet die de trigger in gang zet, noch tijdens de overgang van de bovenste naar de onderste positie. Als je haast, zal zelfs de beste trigger aanvoelen als een onbekende beweging, waardoor de verbinding tussen lichaam en geest verbroken wordt.
- Het hele lichaam moet met elkaar verbonden zijn.Het moet een organische beweging zijn waarbij niet alleen de handen of schouders bewegen, maar ook het gewicht wordt overgedragen, het bekken reageert, het bovenlichaam roteert, de armen volgen en de club beweegt.
05De knie van Im Sung-jae: een trigger of een routineblessure?
Im Sung-jae staat bekend om de beweging waarbij hij zijn knieën lichtjes laat veren vóór de backswing. Op het eerste gezicht lijkt het een trigger, maar ik zie het iets anders.
In plaats van direct na het veren van de knie te beginnen, is er een verborgen beweging van een lichte gewichtsverplaatsing naar rechts tussendoor. Ik denk dat de beweging van het veren van de knie zelf meer een routine is, en dat de eigenlijke trigger voor de afzwaai de daaropvolgende kleine gewichtsverplaatsing is.
Uiteindelijk is het doel van de trigger eenduidig. Het is niet om de club geforceerd omhoog te brengen, maar om fysiek te leren voelen hoe de backswing op natuurlijke wijze omhoog komt wanneer het gewicht naar rechts verschuift, en hoe de downswing begint wanneer het gewicht terug naar de linkervoet verschuift.
06Een oefenmethode voor het graveren op het lichaam met vier ballen
Ik heb zelf een oefenmethode gedemonstreerd waarmee je tegelijkertijd het gevoel van deze trigger en gewichtsverplaatsing onder de knie kunt krijgen. Hier is de methode.
Zet vier ballen op een rij. De afstand ertussen moet iets kleiner zijn dan een handbreedte. Als de afstand te groot is, wordt het lastig om een voet naar de volgende bal te verplaatsen, waardoor je te veel moet bewegen en het moeilijk wordt om de bal te raken.
Je stopt hier niet; je vervolgt je swing en slaat de ballen één voor één, maar de richting is cruciaal. Je moet niet slaan terwijl je vooruit loopt, maar juist van voor naar achter.
Daar is een reden voor. Als je zwaait terwijl je vooruit loopt, wordt je rechterheup geblokkeerd. Omgekeerd, als je zwaait terwijl je achteruit loopt, kun je voelen hoe je rechterheup zich opent.
Als je het in de praktijk probeert, zul je merken dat de bekkenbeweging bij het slaan vanuit een achterwaartse beweging aanzienlijk groter is dan vanuit een voorwaartse beweging. Het behouden van het tempo terwijl je deze beweging voelt, is een goede training.
Er zijn twee dingen die je op dit punt moet voelen. Ten eerste het gevoel dat je het niet forceert, en ten tweede het gevoel dat je alleen nog maar hoeft te beslissen waar je de club naartoe gooit. Mijn uitleg is dat als je rechterheup goed opent, de club automatisch naar de gewenste plek zal vliegen.
07Hoe ver kan ik de trekker met mijn hand indrukken?
Wanneer veel amateur golfers de term "trigger" horen, denken ze aan de beweging van het naar voren duwen van de pols om de bal te lanceren, net zoals Tiger Woods. Als deze beweging echter te overdreven wordt, verandert het al snel in louter "handbeweging".
Als je te hard met je handen duwt, kan de loft van de club afnemen of het clubblad openen, en het kan zelfs je schouderuitlijning verstoren. Veel mensen duwen harder met hun handen om meer afstand te winnen, maar in werkelijkheid is het de kracht van de beweging zelf die de afstand bepaalt, niet de loft.
De standaard is eenvoudig. Duw alleen tot je arm en de schacht in een rechte lijn liggen, gezien vanaf de voorkant. Als je verder duwt en er nog steeds een hoek overblijft, ben je er nog niet klaar voor.
08Huiswerk voor vandaag
De huiswerkopdracht die ik jullie geef, is om de oefeningen die jullie vandaag geleerd hebben in de praktijk te brengen. Er is echter één voorwaarde: veiligheid staat voorop.
Aangezien dit een oefensessie is waarbij je achteruit loopt terwijl je zwaait, moet je ervoor zorgen dat er niemand achter je staat. Je moet ook controleren of er iemand voor je een trekslag oefent, en als iemand in de tegenovergestelde richting op dezelfde plek oefent, is het het beste om eerst afspraken te maken voordat je verdergaat.
Je kunt het aantal ballen aanpassen aan de beschikbare ruimte. Als je genoeg ruimte hebt, is het ook een goed idee om er vier of vijf te gebruiken en te proberen ze achter elkaar te raken.
Er is geen eenduidig juist antwoord als het gaat om de trekker zelf. Je kunt je handen, je knieën of je gewichtsverplaatsing gebruiken. Ik raad echter twee benaderingen aan. Als je nauwkeurigheid wilt, probeer dan een lichte voorwaartse druk met je handen als trekker te gebruiken; als je een krachtige zwaai wilt, probeer dan de terugslag te benutten door je gewicht naar rechts te verplaatsen. Ik moedig je aan om de trekker te vinden die het beste bij je past.
