Dit artikel is machinaal vertaald vanuit het Koreaanse origineel. Lees het Koreaanse origineel
01Proloog: Het perfecte alibi voor spelen met 4 spelers
Op weekendochtenden staan Instagram-feeds vol met foto's van weelderig groen gras, stralende zon en aantrekkelijke mannen en vrouwen in stijlvolle golfkleding. Onschuldige en vrolijke berichtjes vullen de tijdlijn, zoals "Ronde voor vandaag afgerond! Het weer was perfect" en "Dankzij mijn medespelers kon ik de hele ronde niet stoppen met lachen."
Wie echter ooit voet op een Koreaanse golfbaan heeft gezet, weet het maar al te goed. Zij weten dat de blikken en gesprekken die op die weelderige fairways worden uitgewisseld, niet altijd louter doordrenkt zijn van 'zuivere en gezonde sportiviteit'.
Golf is in Zuid-Korea het perfecte alibi voor een legale affaire. De aanblik van iemand die op een weekendochtend met een grote golftas in de kofferbak van huis vertrekt, wekt de indruk van een "zelfverzekerd hoofd van het huishouden (of echtgenote) die eropuit trekt om van een gezonde hobby te genieten". Met slechts één zinnetje als "Ik moet vroeg weg vanwege een vroege start" of "Ik ben te laat als ik na de ronde nog met mijn vrienden ga eten", krijgt men legaal meer dan 10 uur vrije tijd.
Bovendien, is golf niet een sport die per se met vier mensen gespeeld moet worden? Als je een excuus verzint zoals: "Schat, ik ga spelen met meneer en mevrouw Kim," of "Ik heb geregeld dat ik deze keer met mensen van de club speel," dan verdwijnt alle argwaan als sneeuw voor de zon.
Achter dat perfecte alibi, in elk hoekje en gaatje van de diepe bergen waar golfkarretjes rondrijden, vindt echter in realtime een 'geheim spel voor volwassenen' plaats, waar de meeste reguliere media de ogen voor sluiten en over zwijgen. Het is de wereld van 'Sorting', het meest besproken onderwerp in de golfwereld en een open geheim.
02Hun eigen jargon heet 'sorteren'.
Hoewel het voor het grote publiek dat geen golf speelt misschien onbekend is, wordt het woord 'sorteren' in de wereld van sociale media, golfbands en golfclubs als een soort magische uitdrukking gebruikt. Afgeleid van het Engelse woord 'sorting', dat oorspronkelijk het classificeren en ordenen van gegevens of objecten betekent, heeft de term in de golfwereld een compleet andere betekenis gekregen. Simpel gezegd verwijst het naar "het organiseren van doelgerichte rondes om de man-vrouwverhouding in evenwicht te brengen", of, botter geformuleerd, "directe ontmoetingen en partnermatches via golf".
Naar verluidt verloopt het selectieproces zeer georganiseerd en geheimzinnig. Besloten golfclubs of open KakaoTalk-chatrooms met duizenden leden worden gezien als broedplaatsen. Geruchten in verwante gemeenschappen beweren dat als een chatroombeheerder of matchmaker een bericht plaatst met de tekst: "Sluit je dit weekend aan bij een selectiegroep voor welgemanierde mannen en vrouwen van 30 tot 40 jaar op een prestigieuze golfbaan in de regio Gyeonggi", daaraan voorwaarden verbonden zijn.
De eisen voor mannen zijn duidelijk: 'Kan de greenfee en de kosten voor de buggy volledig betalen', 'Eigenaar van een geïmporteerde auto' en 'Goede manieren zijn een vereiste'. De eisen voor vrouwen zijn daarentegen heel anders: 'Midden 30 of jonger', 'Stijlvol' en 'Spelers ouder dan 100 zijn welkom (vaardigheidsniveau doet er niet toe).
Degenen die deze cultuur hebben meegemaakt, getuigen er unaniem van dat zodra deze abnormale, geconditioneerde ontmoeting plaatsvindt, het veld verandert van een sportarena in een enorme openluchtlocatie voor sociale interactie en een podium voor experimenteel gemanoeuvreer. Mannen kopen een geheime ronde met jonge en aantrekkelijke vrouwen in ruil voor de volledige prijs, terwijl vrouwen genieten van golfen op glamoureuze, prestigieuze banen, waar ze in de watten worden gelegd, zonder de last van hoge greenfees. En tijdens deze 18 holes ronde ontvouwt zich een gespannen, onzichtbare hormonale strijd in de golfkar.
03Fatale flirtpogingen op de golfbaan.
Het is niet ongebruikelijk om zowel binnen als buiten de golfbaan verhalen te horen dat bij het observeren van sorteerrondes of overspelige stellen van een afstand, bepaalde opvallende gedragspatronen te zien zijn die duidelijk verschillen van die van doorsnee golfpartners.
Ten eerste is er fysiek contact (skinship) onder het mom van overdreven instructie. Tijdens een typische golfbijeenkomst is het ondoordacht geven van een tip over de swing van een medespeler een absolute taboe. De sfeer kan namelijk ongemakkelijk worden door opmerkingen als: "Heb je betaald om hier les te krijgen?"
Op de green loopt het verhaal echter anders voor degenen met andere doelen. Wanneer de vrouw in paniek haar driver-slag terugtrekt, komt de man van achteren aanlopen alsof hij op dit moment had gewacht. "Je schouderdraai is niet helemaal goed. Laat me hem even voor je vangen." Terwijl hij zijn armen om haar middel en schouders slaat, in een houding die lijkt op een omhelzing van achteren, verraadt zijn aanraking een verlangen dat verder gaat dan een les. De vrouw, ogenschijnlijk niet ontevreden, reageert met een zachte stem: "O jee, de bal gaat nu rechtuit nu je hem vangt."
Ten tweede is er de zitindeling in de golfkar. Tijdens een doorsnee ronde zit de persoon met de slechtste score, of degene die het tempo aangeeft, naast de caddy, terwijl de overige spelers comfortabel door elkaar achterin zitten.
De achterbanken van de golfkarretjes van degenen die het goed met elkaar kunnen vinden, lijken echter wel magneten die niet van elkaar los te krijgen zijn. Zelfs als het karretje rammelt op een steil pad, drukken hun lichamen vanzelf tegen elkaar aan. Het is een bekend feit in de golfwereld dat scènes van een mannenhand die op de knie van een vrouw glijdt, of een vrouw die op de schouder van een man leunt en in lachen uitbarst, de "hoogtepunten" zijn die caddies het vaakst zien in de snackbar achter in het karretje of in de wachtruimte bij de tee. Er bestaat zelfs een grap dat hoe meer ervaring een caddy heeft, hoe beter hij binnen drie holes kan aanvoelen hoeveel fooi het stel vandaag zal krijgen, of ze überhaupt getrouwd zijn, puur door deze sfeer te observeren.
04Waarom nou juist golf? Geld, tijd en de pretentie om je status te tonen.
Waarom raken zoveel volwassen mannen en vrouwen dan zo intens verstrikt in de sport 'golf', en laten ze andere hobby's links liggen? De reden is simpel. De lage drempel die golf biedt, sluit namelijk perfect aan bij de wensen en behoeften van zowel mannen als vrouwen.
In de wereld van buitenechtelijke affaires en het nachtleven is het verifiëren van de identiteit van de ander de meest cruciale factor. Mensen zijn extreem terughoudend om zomaar iemand te ontmoeten en het risico te lopen opgelicht te worden of dat hun plezier bedorven wordt omdat hun sociale status niet overeenkomt. Golf lost dit filterproces automatisch op. Een rondje golf in het weekend kost minstens 400.000 tot 500.000 won, inclusief greenfees, buggy, caddie en maaltijden. Als je de kosten voor uitrusting en kleding meerekent, dient het spelen van golf op zich al als een geldig identiteitsbewijs dat een bepaald niveau van financiële draagkracht aantoont.
Daar komt 'vrije tijd' nog bij. Iemand die overdag, tijdens de week, het stadscentrum kan verlaten om op een ontspannen golfbaan aan de rand van de stad te verschijnen, is hoogstwaarschijnlijk een professional zonder werkdruk, een eigenaar van een eigen bedrijf of een vermogend persoon.
Ook vrouwen kunnen hun charmes op de golfbaan ten volle benutten en laten zien. Nauwsluitende golfkleding en korte rokjes die de lichaamslijnen accentueren, zijn veel gewaagder en provocatiever dan alledaagse stadskleding. Mannen etaleren hun economische macht en sociale status, terwijl vrouwen hun jeugd en schoonheid als wapens inzetten en zo op de fairway, die als een soort catwalk fungeert, de ene na de andere troefkaart uitspelen.
05De 19e hole, het begin van het echte spel.
Zodra je uit de douche stapt in het clubhuis, zijn de officiële 18 holes van de golfbaan voorbij. Maar voor stelletjes op een date en mensen met een affaire begint het echte spel naar verluidt pas dan. Dit is het afterparty, ook wel bekend als de '19e hole'.
Als je naar een afgelegen en rustig Koreaans restaurant met rundvleesspecialiteiten of een restaurant met gegrilde paling in de buurt van de golfbaan gaat, wordt de sfeer al snel warmer. De adrenaline van de lange drives overdag vermengt zich met koud bier en sterke whisky. Voordat je het weet, escaleert het kwartiertje gesprek overdag in discussies over persoonlijke eenzaamheid, subtiele klachten over de partner en openlijke uitingen van genegenheid voor elkaar.
Wie deze cultuur heeft meegemaakt, vertelt dat de gastheer die de koppelingen heeft geregeld, discreet om zich heen kijkt en zich opzij stapt, of dat er vanzelf een moment komt waarop de twee stellen uit elkaar gaan. De aanblik van auto's vol golftassen die opvallen op de parkeerterreinen van accommodaties – die 's avonds in het weekend dicht opeengepakt en fel verlicht zijn rond de afslagplaatsen van golfbanen – versterkt de geloofwaardigheid van deze verhalen.
06Noot van de redactie: Voor golfers die verdwaald zijn op de schijnbaar ongrijpbare green.
Natuurlijk zijn niet alle golfers zo. De overgrote meerderheid van de golfers houdt nog steeds van golf als sport, waarbij ze tot laat opblijven om hun score te verbeteren, elk weekend de grasmat onderhouden en er oprecht voor zwoegen.
Zolang de unieke, verwrongen golfcultuur van Korea – een bizarre combinatie van geld, ijdelheid en seksueel verlangen – blijft bestaan, zal de geheime wereld achter de golfkar blijven groeien. Voor degenen die elkaars handen strelen onder het mom van sport, is de baan van de golfbal irrelevant. Hun enige interesse is de geheime afstand die de bal aflegt om elkaar te bereiken.
Vanavond zal er ongetwijfeld weer een alarm afgaan op een of andere golfband. "Dinerselectie heren en dames, op zoek naar een baas met goede manieren en een dikke portemonnee." Als uw man of vrouw elk weekend grijnzend de golftas inpakt met het weer als excuus, kunt u er maar beter van uitgaan dat de temperatuur op de achterbank van de golfkar hoger is dan de 14 clubs in die tas.
Club14 zet zijn scherpe radar voort in de volgende editie en onthult de rauwe, onverbloemde waarheid over de Koreaanse golfbaan die conventionele golfmagazines, geobsedeerd door reclame en sponsoring, nooit kunnen vastleggen. In de volgende aflevering keren we terug met de timide en pathetische rebellie van de redacteur tegen de verdorven winstbejagcultuur van Koreaanse golfclubhuizen, getiteld "[Buiten de baan] 20.000 won voor een kop cappuccino? De reden waarom ik een fles whisky in mijn tas verberg."
