01Proloog: Speler A op de afslagplaats, speler B in de strafzone.
Als je om half zes 's ochtends de parkeerplaats van een prestigieuze, besloten golfbaan in de regio rond de hoofdstad oprijdt, zie je mannen met een vreemd gespannen gezicht uit hun stoelen stappen. Het zijn mannen met zweetdruppels op hun voorhoofd, ondanks de nog koude berglucht, en mannen die constant op hun smartphone kijken hoe laat het is terwijl ze hun nieuwste golftassen uit de kofferbak halen. Dit zijn geen golfers die vandaag de dag de baan op willen. Ze vormen het trieste beeld van de Zuid-Koreaanse "underdogs" die zich vrijwillig hebben aangemeld voor de strijd op de golfbaan, vastgeklampt aan jaarlijkse leveringscontracten die praktisch hun levenslijn zijn.
Een uur voor de afslag in de lobby van het clubhuis aankomen om de bewegingen van de 'baas' te controleren en alvast een warme Americano te laten klaarzetten, is slechts de meest basale voorbereiding op zakelijk golfen. Wanneer het afgesproken tijdstip aanbreekt, komt een inkoopmanager van een groot bedrijf of een directeur van een hoofdaannemer met een autoritaire houding en een opgezette buik naar buiten. Een strakke, commerciële glimlach flitst even over het gezicht van de ondergeschikte, en met een gebogen houding stromen zielloze clichés als "Directeur, het is echt prachtig weer vandaag" eruit.
Zakelijke rondes op de golfbanen in Zuid-Korea zijn een door en door klassendrama vermomd als sport. Gevestigde golfmedia, die de sport verheerlijken als "gentlemen's sport" of "netwerk voor succesvolle leiders" en daarbij sponsoring ontvangen van grote merken, werpen nooit licht op de ware aard van deze afschuwelijke schijnvertoning. Maar je kunt de ogen van Pro Jung Woo-jin niet voor de gek houden. Hij heeft decennia op de golfbaan doorgebracht en de diepste krochten van de menselijke natuur gezien. Dit artikel is een vernietigende onthulling van de meest verachtelijke en treurige praktijk op de green: de kleinzielige machtsverhoudingen die inherent zijn aan "entertainmentgolf".
02De mysterieuze bal gevonden in 3 minuten: de trieste richting van het 'eierbreken' in de struiken
Van alle vaardigheden die van de '乙' in business golf worden vereist, is de 'balvindvaardigheid' verreweg de moeilijkste. Op het moment dat de bal, geslagen door de bovenkant van de driver-clubkop die door de '甲' wordt vastgehouden, met een doffe dreun diep in het bergbos aan de rechterkant terechtkomt, stort ook het lot van de '乙' zich in diepe duisternis.
A trekt met een geïrriteerde blik zijn handschoenen recht en ploft neer op de stoel van de golfkar, maar B grijpt drie clubs tegelijk uit zijn tas en stormt als een bezetene de kniehoge wilde aardbeienranken in. Hoewel de regels de tijd voor een rommelige zoektocht naar de bal beperken tot drie minuten, krijgt B iets meer dan een minuut. Dit komt omdat als hij A's bal niet binnen die tijd vindt, de contractbesprekingen van vandaag praktisch voorbij zijn.
Het is enorm zenuwslopend als ik de bal van een klif afgooi waar Gap hem nooit kan vinden. Daarom heb ik altijd twee nieuwe ballen in mijn zak, precies hetzelfde merk en nummer als de bal die Gap gebruikt. Mijn overlevingsstrategie is om me in een dicht struikgewas te verstoppen dat op een slangenhol lijkt, de bal onopvallend voor mijn voeten te laten vallen en te roepen: "Manager! Ik heb hem hier gevonden! De leugen is geweldig!"Dhr. A (52 jaar), verkoopdirecteur van een kleine en middelgrote onderdelenfabrikant.
Wat een absurd en triest toneelstuk is dit. De treurige realiteit voor zakengolfers in Zuid-Korea is dat ze de trots van de "superieur" moeten hooghouden, zelfs tot het punt dat ze stiekem luxe golfballen, gekocht met hun eigen geld, in het bos gooien. Wanneer de "inferieur" de bal vindt en zwetend naar hem toe rent, bluft de "superieur" alsof zijn slag alleen te danken was aan enorme afstand en geluk, en slaat hij zijn tweede ijzer.
De 'Desperate 3 Protocols of the Underdog' die Pro Jung Woo-jin tijdens entertainmentrondes heeft verzameld, zijn als volgt.
- Zelfs als A's driver-slag maar 50 meter ver rolt bij een perfecte slag, roept hij zonder aarzeling: "Wauw, wat een ongelooflijke rol! De bal ligt precies in het midden van de fairway!"
- Wanneer A een bogey of dubbele bogey maakt, probeert hij stiekem samen te spannen door de caddie in het geheim een fooi te geven, zodat er 'Par' op de scorekaart van de caddie wordt geschreven.
- Zijn score mag nooit hoger zijn dan die van een A. Als het erop lijkt dat hij minder slagen nodig heeft dan een A op de putting green, doet hij opzettelijk alsof hij de ligging van de bal verkeerd heeft ingeschat, zelfs bij een birdie-kans van één meter, en slaat hij een belachelijk slechte slag om de score gelijk te trekken.
03Het toneelstuk voor de sjofele barrekening en het vernederende afterparty dat leidde tot een tweede ronde.
Wanneer je na de eerste negen holes het clubhuis binnenkomt, wacht je het tweede hoogtepunt van het zakelijke golfen. Er wordt een set gekookt zwart varkensvlees ter waarde van 120.000 won en makgeolli ter waarde van 50.000 won op tafel gezet – prijzen die vier tot vijf keer hoger liggen dan de marktprijs.
Zodra A het clubhuis binnenkomt, pakt hij zijn eetstokjes en maakt de uiterst clichématige opmerking: "Haha, ik was eigenlijk van plan je vandaag te trakteren." Maar naarmate het betaalmoment nadert, peutert A nonchalant tussen zijn tanden met een tandenstoker, zonder er ook maar aan te denken zijn portemonnee te pakken. Nog voordat het startsein voor de tweede helft gegeven is, rent B naar de balie, overhandigt zijn creditcard en betaalt zonder een woord van protest een exorbitant bedrag van honderdduizenden won.
En dat is nog niet alles. De clandestiene geldtransacties die plaatsvinden onder de noemer "golfweddenschappen" zijn in feite een vorm van omkoping vermomd als legaliteit. Bij golfwedstrijden met inzetten van 10.000 of 20.000 won per hole, biedt de underdog zich vrijwillig aan als een automaat die altijd geld verliest. Als een putt van 3 meter ook maar in de buurt van de hole komt, roepen ze: "O jee, directeur, het is oké (toegegeven)!", maar als ze een putt van 50 centimeter te kort hebben, voeren ze een toneelstukje op van zelfvernietiging door te trillen en de bal niet in de hole te krijgen.
Zelfs nadat de 18 holes zijn gespeeld en de kleedkamer is gedoucht, is de beproeving van de ondergeschikte nog niet voorbij. Pas nadat ze het clubhuis verlaten hebben, naar een nabijgelegen chique Koreaans restaurant of een visrestaurant gaan om zichzelf te trakteren op een diner en drankjes, en zelfs een BOB (bewuste onbeslagen bestuurder) naar de parkeerplaats van de golfbaan laten komen om hen in de auto van de meerdere te zetten, komt er eindelijk een einde aan de lange, lange dag van de ondergeschikte. Het is een moment waarop miljoenen won aan privévermogen en bedrijfsgeld in rook opgaan voor één enkele meerdere, in één dag, inclusief de kosten voor de 18 holes, de helft van de restaurantkosten, caddykosten, verloren weddenschappen en de kosten voor het diner.
04Noot van de redactie: Een waarschuwing aan degenen die sport gebruiken om te bedelen.
Golf is een eenzame strijd tegen de natuur, jezelf en de eerlijke registratie die we kennen als de scorekaart. Niet valsspelen met je score, nederig een strafslag accepteren, een bal onspeelbaar verklaren wanneer deze in een strafgebied terechtkomt, en de scores van je medespelers op de green respecteren: dat is de waardigheid die deze sport al meer dan 100 jaar in stand houdt.
In de wereld van het zakelijke golfen in Zuid-Korea bestaan echter noch eerlijke sport, noch gentlemanly manieren. Het is slechts een kluwen van de meedogenloze hebzucht van de machtigen, die hun superieure positie misbruiken om de trots van anderen te vertrappen en te genieten van gratis golf en vermaak, en de onderdanigheid van de underdog, die zijn waardigheid als mens verloochent en door de bossen dwaalt om maar één contract binnen te halen.
Ik wil me uitspreken tegen die zielige ondernemers en inkopers die, zelfs op dit moment, hun greenfees betalen met het zuurverdiende geld van hun onderaannemers, terwijl ze zichzelf wijsmaken: "Mijn swing is vandaag perfect." De bewondering en lof die je medespelers je swing toezwaaien, zijn geen complimenten voor je golfvaardigheden. Het is slechts het meest hypocriete smeekgebed om de houdbaarheidsdatum van die onbeduidende kracht die je bezit te verstrijken.
En ik adviseer ook de arme "Euls" van dit land, die met nepballen in hun zakken de bosjes in rollen om hun "Gaps" tevreden te stellen: gooi die handschoenen van jullie zielige en laffe gedrag onmiddellijk af. Want als jullie niet kunnen concurreren met de technische bekwaamheid van een legitiem product en dienst, en in plaats daarvan een contract binnenhalen door te bedelen terwijl jullie op zoek zijn naar ballen voor 18 holes, dan zal het niets meer zijn dan een huis op zand dat uiteindelijk zal worden ingepikt door een andere "Eul" die zich nog laffer gedraagt.
