Dit artikel is machinaal vertaald vanuit het Koreaanse origineel. Lees het Koreaanse origineel
Tot nu toe heb ik het concept van optimale acceleratie en de muntoefening uitgelegd; vandaag laat ik je de nulpuntsoefening zien, waarbij deze technieken worden toegepast op daadwerkelijke afstandscontrole. De meeste mensen die oefenen maar geen vooruitgang boeken, lopen hier vast.
01Je zult niet verbeteren door alleen maar resultaatkennis op te doen.
Om mijn resultaten te verbeteren door te oefenen, heb ik twee soorten kennis nodig. De ene is kennis van het resultaat – of het te lang, te kort of precies goed was – wat iedereen kan zien omdat het zichtbaar is. Het probleem is kennis van de oorzaak. Als je niet weet waarom het te lang of te kort was, zul je niet verbeteren, hoeveel je ook oefent.
02Causale kennis komt voort uit optimale acceleratie.
We hebben een belofte gedaan met betrekking tot optimale acceleratie. Het gaat om de take-back en de overgang – een belofte om dezelfde hoeveelheid kracht te gebruiken bij de beweging en bij het veranderen van richting. We streven ernaar om ons hier altijd aan te houden en passen de afstand aan door simpelweg de grootte (de grootte van de backswing) te veranderen.
Als je de bal niet precies daar kon stoppen waar je hem wilde hebben, zijn daar precies twee redenen voor.
| resultaat | Oorzaak 1 | Oorzaak 2 |
|---|---|---|
| Het was kort. | De achterzwaai was klein. | De kracht die tijdens de overgang werd gebruikt, was zwakker dan tijdens de achterzwaai. |
| Het ging voorbij | De achterzwaai was te groot. | De kracht die tijdens de overgang werd gebruikt, was te groot in vergelijking met de kracht tijdens de achterzwaai. |
Omdat je al geoefend hebt met een goed begrip van het concept van optimale acceleratie, begin je na het slaan van de bal te voelen: "Ah, de tweede acceleratie was een beetje zwak" of "Hij was te sterk." Door de oorzaak te corrigeren op basis van dat gevoel en de volgende slag te proberen, kun je je balans vinden. Omgekeerd, als je de oorzaak niet kent, blijf je compenserende bewegingen toevoegen, zoals harder of zachter slaan, wat je beweging juist complexer maakt.
03Zelfcoaching begint.
Je kunt de bal in slechts een paar herhalingen op deze manier op nul zetten, maar als je het zonder systeem doet, weet je nooit hoeveel pogingen het zal kosten. In de praktijk hebben we de bal zelfs in slechts vier pogingen op nul gezet. Het belangrijkste is dat er tijdens dit proces zelfcoaching plaatsvindt. De eerste bal wordt de leraar van de tweede, en de tweede bal wordt de leraar van de derde. Het is alsof de ballen de dingen zeggen die ik normaal gesproken zou moeten zeggen, vlak naast hen.
04Het is ook prima als warming-up voor een ronde.
Dit instelproces heeft twee voordelen: het verbetert de afstandscontrole en het zorgt ervoor dat je je snel aanpast aan de wekelijks veranderende greensnelheden. Zelfs door de bal een paar keer op de oefengreen te rollen vóór een ronde, kun je je in een mum van tijd aanpassen aan de greens van die dag.
Als je op het punt staat een echte ronde te spelen, heb je niet per se een vast doelwit nodig. Je kunt een neppe hole plaatsen of de rand van de green als doelwit gebruiken en afwisselend korte en lange afstanden slaan om je precisie te verbeteren volgens hetzelfde principe. Door dit als warming-up te doen, kun je de rest van de ronde veel comfortabeler spelen.
05Organiseren vandaag
Of het nu een korte of lange swing was, begin met jezelf af te vragen wat van de twee het probleem was: 'de grootte van de backswing' of 'de kracht tijdens de overgang'. Dat is precies de kennis van de oorzaak, en alleen met die kennis kan oefening uitgroeien tot ware vaardigheid.
